Licht

_
“In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde was nog woest en doods, en de duisternis lag over de oervloed, maar Gods geest zweefde over het water.
God zei: ‘Er moet licht komen,’ en er was licht.
God zag dat het licht goed was, en Hij scheidde het licht van de duisternis. Het licht noemde Hij dag, de duisternis noemde Hij nacht. Het werd avond en het werd morgen. De eerste dag.”
Genesis 1:1-5

Mijn stad is misschien wel het laatste en sterkste bastion van het katholieke geloof in België. De burcht van ons Lievrouwke, waar mensen nog elke dag tot God bidden en meneer pastoor luidop uit de bijbel voorleest, in de hoop bij aankomst in de hemel niet te moeten vaststellen dat er geen enkele van zijn parochianen hem zijn voorgegaan.
Ook het scheppingsverhaal passeert ongetwijfeld geregeld de revue, maar als je 't mij vraagt valt die historie op dovemansoren bij het stadsbestuur. Of het heeft te maken met de scheiding van kerk en staat. Onze burgemeester en schepenen zetten namelijk geen voet in de basiliek, of het moet zijn dat er een inhuldiging is, of een verplicht Te Deum hier of daar. Dat is natuurlijk hun volste recht. Godsvrucht is zelfs voor notabelen een keuze, geen gebod.
Moesten ze er vaker komen, ze zouden misschien het scheppingsverhaal niet zo gemakkelijk aan hun laars lappen. Onze Lievenheer wil immers dat er licht is. En Hij is daarin niet alleen.

Al een maand lang is de helft van het verlichting van de turnzaal bij THOR in Zichem kapot, en al een maand lang belooft de technische dienst van Scherpenheuvel-Zichem een oplossing. Deze turn- en trampolineclub is de grootste vereniging van onze stad, een gevierde club die niet alleen provinciale, Vlaamse en Belgische kampioenen baart, maar ook de thuishaven is voor al wie van turnen, springen en jazzdansen houdt. Nu strompelen de leden al een maand door de halve duisternis.
‘Er zal licht komen,’ zeggen de burgemeester en betrokken schepenen persoonlijk, maar helaas … het licht blijft uit. Verklaring? ‘Ons personeel heeft het te druk. Volgende week zullen ze langskomen.’ Zo klinkt het nu al weken na elkaar.

Natuurlijk heeft het personeel van de technische dienst het te druk. In het stadsmagazijn is het namelijk alle hens aan dek voor de bouw van de acht vermaledijde kramen, die op 1 mei rond de basiliek moeten staan. Geen kat die tijd heeft om bij THOR het licht te repareren. Met alle respect voor de werknemers van de technische dienst, want die mensen verrichten scheppingswerk van hoge kwaliteit. Ik zie dat voor mijn ogen gebeuren, want ik woon op enkele meters van de plaats waar dit wonder geschiedt. Toch zou ik hen willen oproepen om het lot te tarten, de bevelen van de stadssecretaris naast zich neer te leggen en het werk aan de kramen voor een uurtje stil te leggen:

Mannen, doe Gods werk! Breng licht in de duisternis. Een hele hoop kleine en grote turners, springers en dansers zullen jullie eeuwig dankbaar zijn!

_